Z 'Ostatniego bohatera'

Ostatnie chwile przed wylotem misji mającej uratować Świat Dysku przed zagładą:
(...)
- Co pan ma na naszywce, kapitanie?
- Dewizę misji - wyjaśnił szczerze Marchewa. - "Morituri Nolumus Mori". Rincewind ją zaproponował.
- Wyobrażam to sobie. - Vetinari spojrzał chłodno na maga. - A czy zechciałby pan przetłumaczyć na język potoczny?
- Eee... - Rincewind zawahał się, ale właściwie nie miał odwrotu. - Eee... z grubsza mówiąc, proszę pana, oznacza to "Ci, którzy mają umrzeć, wcale nie chcą".
- Bardzo jasno wyrażone. Pochwalam pańską determinację...
(...)

- A jeśli nam się nie powiedzie, nie będzie tak źle. Jeśli nie uda nam się wrócić, to i tak nie zostanie już nic, dokąd nie uda nam się wrócić, więc wszystko się zredukuje. - uśmiechnął się radośnie [Leonard]. - Logika to wielka pociecha w takich chwilach; zawsze to powtarzam.
(...)
- Czy to właściwa chwila, by wycofać się z załogi? - spytał Rincewind, zerkając na dwóch pozostałych podróżników.
- Nie - odparł krótko Patrycjusz.
- Może powołując się na obłęd?
- Twój własny, jak przypuszczam.
- Może pan sam wybrać.
Vetinari skinął, by Rincewind podszedł bliżej.
- Można chyba stwierdzić, że człowiek musi być obłąkany, by zdecydować się na udział w takim przedsięwzięciu - szepnął. - W takim przypadku, naturalnie, masz znakomite kwalifikacje.
- A jeśli nie jestem obłąkany?
- Jako władca Ankh-Morpork mam obowiązek wysłać z tak istotną misją tylko najlepsze, najsprawniejsze umysły.
Przez moment patrzył Rincewindowi w oczy.
- Myślę, że tkwi w tym jakiś paragraf - stwierdził mag wiedząc, że przegrał.
- Tak - przyznał Patrycjusz. - Najlepszy z możliwych.
(...)